السلام علیک یا صاحب العصر و الزمان (عج)
درود بر آل یاسین، درود بر مهدی امتها و جامع تمام کلمات وحی الهی.
درود بر آنکه شمشیر برکشیده و ماه تابان و نور درخشان است.

سوار سبزپوش آرزوهای ما! روایت گر فتح و پیروزی مسلمانان! وارث بدر و حنین! ذوالفقار حیدر در دستان توست و نرمی کلام مصطفی از زبان تو جاری می شود.

یا حُجّهُ اللّه علی خلقه!

هلا نگاه تو باران ترین باران ها
ببار بر در دل تبدار این بیابان ها

بگو که پنجره بر دوش، تا کجا آخر
سکوت و صبر تو و پرسش خیابان ها

چه قدر این دل بر باد رفته ام خوانده است
تو را زحنجره زخمی نیستان ها
بیا که بی تو نه سحر را طاقتی است و نه صبح را صداقتی؛ که سحر به شبنم لطف تو بیدار می شود و صبح، به سلام تو از جا بر می خیزد.

بیا که بی تو آینه ها، زنگار غربت گرفته اند.

هیچ کس حریم اطلسی ها را پاس نمی دارد و بر داغ لاله ها در هم نمی گذارد.

بیا که بی تو، قنوت شاخه ها، اجابتی جز غروب تلخ خزان ندارد.

بی تو کدام دست مهر، سرشک غم از دیدگان یتیمان بر می گیرد؟

کجاست آغوش مهربانی که دل های زخمی را به ضیافت ابریشمی بخواند؟

کاش روزی بنویسند به دیوار بقیع:”کارگران مشغول کاراند!احداث ضریح”
کاش روزی بنویسند به دیوار بقیع:”چند روزی مانده به اتمام ضریح”
کاش روزی بنویسند به دیوار بقیع:”مهدی فاطمه آید،تماشای ضریح”
کاش روزی بنویسند به دیوار بقیع:”عید امسال:نماز:صحن بقیع”
کاش روزی بنویسند به دیوار بقیع:”فلش راهنما،مرقد زهرای شفیع”
‏”به یقین یوسف ما آمدنی ست”
اللهم عجل لولیک الفرج
عیدتان مبارک